Home | Nieuws | Yoga | Natuurgeneeskunde | Workshops | Retraite - vastenweekend | Over Ons

Recensies

 

Retraite

De stilteretraite in het klooster in Steyl was voor mij een wedere kennismaking met mezelf.

 

Ik vond het heerlijk om een weekend niet hoeven te communiceren, en zo de aandacht naar binnen te brengen. De yoga en meditatie onder begeleiding van Jans en Joanna droegen erg bij aan dit proces.

 

Er was veel tijd en aandacht voor de uitvoering van de asana’s en mudra’s en het observeren van de uitwerking ervan. Dat maakte dat ik steeds makkelijker kon aarden. En op een gegeven moment legde het mijn denken stil, en bracht het me in een toestand van ‘gewaar zijn’, voorbij alle strijd. Het gaf mij belangrijke inzichten. Inzichten die ik in het dagelijks leven niet snel krijg, omdat de aandacht toch makkelijk afgeleid wordt.

 

De warme sfeer in het klooster, de intense resonantie van het harmonium, het samen zingen van mantra’s, de kloostertuin, het heerlijke eten, de gezamenlijke schoonmaak. Alles droeg bij tot een atmosfeer waarin ik me gedragen voelde, confrontaties met mezelf aan kon gaan en kon loslaten. Stilte kon ervaren. Een geschenk.

 

Masja

 

Algemene voorwaarden

De Haan komt

Een week voor de komst van een yogaschool beginnen we met het voorbereiden van enkele slaapzaaltjes. Ik begin met het schoonmaken van het zaaltje Panduranga. “Ik heb een bijzonder gevoel, ik zou hier zo tussen willen gaan liggen”, zeg ik tegen een medebewoner. Later die dag vraag ik aan de coördinator wat voor een groep er komt.

“Is het een bijzonder gezelschap, van een bepaalde geloofsovertuiging? Nemen zij een portret mee van een heilige misschien? Is het een beweging of een lokale groep? Het antwoord is “nee, het is gewoon een yogagroep”. Later in de week krijg ik sterkere gevoelens. Dat we bezoek krijgen van verre familie, die we lang niet hebben gezien.

Vlak voor het weekend krijg ik te horen dat we uitgenodigd zijn om mee te doen met de yogalessen. “Dat is een bijzondere uitnodiging”, denk ik bij mezelf. Dat heb ik eigenlijk in de acht jaar nog nooit meegemaakt dat een organisatie van buiten zegt: “doe maar mee wanneer je kunt”. Eén van mijn huisgenoten gaat vrij snel in het zaaltje zitten en komt enthousiast naar buiten. Op de zaterdagmiddag wil een andere huisgenoot heel graag het zaaltje in om mee te zingen. “Ach, ga toch naar binnen”, zeg ik haar.

Eigenlijk geef ik haar psychisch een licht duwtje want ze geeft aan eigenlijk niet te durven. Een andere bewoner die wil ook wel heel graag even luisteren. “Ga toch”, zeg ik tegen hem, “ik red mij hier wel”. Het is hoogst ongebruikelijk om af te wijken van het werkrooster. Ik heb helemaal de formele autoriteit niet om veranderingen aan te brengen. Het enige wat ik doe is eigenlijk mensen even een zetje geven.  Als de kans zó voor het grijpen ligt dan moet je die nemen. Beiden komen zeer verrast een twintig minuten later weer naar buiten. Eén in tranen.

“Ohhh ik heb hier zo naar verlangd, zegt ze, dank je wel”. In de late middag neemt een andere vrijwilliger nog aan een sessie deel. De lezing gaat over meridianen.  Voor haar als docent is dat boeiend. De volgende ochtend sta ik vroeg op om mee te doen. Ik krijg een matje toegewezen. In de zaal hangt het portret van een leraar. Ik krijg een uurtje rustig onderricht waarbij verschillende energiepunten in het lichaam worden afgegaan.

Deze yogaleraren werken onder andere met het chakra werkboek van Anodea Judith. Dit boek heb ik jaren op mijn nachtkastje gehad en al vijftien jaar in bezit. Het is naar ik weet één van de eerste toegankelijke boeken met oefeningen om de energie te activeren. Ook krijgen we de houding geleerd om te staan als een berg en dan de ademhaling te volgen. Dan worden we begeleid in het rekken en te strekken. En daarna voel ik mij heerlijk vrij in mijn lichaam. Er worden tussen de verschillende oefeningen door veel stiltes gehouden. Ook aan het begin van de les beginnen we met stilte. Van Jan heb ik geleerd om de smaak van stilte te proeven.

Wat is dit voor een stilte? Het is echt een bijzondere ervaring. Er zitten vijfentwintig mensen in de zaal maar de zaal lijkt leeg. Het is alsof de tijd stil staat en niets is ingevuld. Alles is mogelijk en alles in vrij. Misschien is het woord ruimte hier van toepassing. Het is een ruime stilte. Maar de energie is niet grenzeloos, er is wel degelijk een veilige begrenzing van het zaaltje. Maar de kaders zijn niet hard, deze zijn zacht. Voor de lunch bedank ik de leraar voor de les.

Hij geeft aan dat het een les was in voorbereiding op de middag, dan zou de groep gaan werken met het opheffen van blokkades rond om de chakra’s. Ik ben weer van harte uitgenodigd. Die kans gaat (dit keer) aan mij voorbij, want ik heb werkmeditatie en mijn yoga bestaat uit onbaatzuchtige dienstverlening. En dat is helemaal niet altijd makkelijk maar met deze groep in huis voel ik mij bevoorrecht een bijdrage te mogen leveren.

Het gevoel dat onze familie langs komt, dat ik voorafgaand aan het weekend had, blijkt steeds beter te kloppen. Wat doen jullie, wie zijn jullie, dit zijn wij. Er is een uitwisseling van informatie zonder dat er veel gesproken wordt. Elkaar leren kennen in de stilte, hoe mooi is dat?

Aan het einde van het weekend worden wij uitgenodigd om deel te nemen aan de slotchant. Peter is ondertussen uitgenodigd om mee te spelen en zit op het podium. Ik ben een beetje trots op hem. We krijgen als huisgenoten allemaal een boekje. Het is heerlijk om te zingen en er staan heel veel mantra’s in het boekje, ieder met een uitleg of vertaling. De meesten worden in D gespeeld zodat het harmonium en de tampoer samen klinken.

De leraar bedankt ons nog eens uitgebreid. “We zijn op veel plekken geweest maar hier heb ik geen woorden voor”, zegt hij.  We krijgen een kaart met een bedankje, iets wat de organisatie spontaan heeft bedacht en iedere deelnemer heeft het kaartje ondertekend. “Dat doen we normaal nooit”, zegt hij nog. Ik ben erg geraakt door zijn woorden van dankbaarheid en ik denk “dat komt omdat jullie familie van ons zijn en hier thuis zijn gekomen”.

Als afsluiting krijg ik als een groot cadeau mijn favoriete mantra die ik alleen maar van een Cd’tje ken en heel vaak heb gezongen in de auto. Het is een ingewikkelde opeenvolging van klanten die ik ooit uit mijn hoofd heb geleerd.

Ohm Trajambagan…… ik kan nog net zingen tussen mijn tranen van ontroering door. Het is zo mooi om met een grotere groep te chanten. Wij zijn maar een klein clubje ergens in Limburg die met elkaar werken en zorgen dat het centrum draaiende blijft.  Het is heerlijk als familie langs komt. En ik merk een soort dorst naar de kennis van Jans de Haan.

Uit de verhalenbundel van Ymke

 

Retraite najaar 2018

Voor mij voelt retraite als rust, tijd voor mezelf zonder onderbrekingen en afleidingen. Pure ontspanning en stilte. Niet zorgen voor anderen, maar wordt er even voor jou gezorgd. Een prachtig landgoed, een heerlijk opgemaakt bedje, gezonde en voedzame maaltijden, een afwisselend programma van theorie, yoga-asana’s, verdieping en meditatie, en lieve warme mensen om je heen.

De ene keer geeft zo’n retraiteweekend wat onrust, de andere keer kan ik me er meer aan overgeven. Maar altijd voelt het na deze dagen als een bijzonder geschenk wat je hebt mogen ontvangen, maar ook hebt gegeven aan jezelf. Nieuwe inzichten over jezelf en onderwerpen om over na te denken. Ik raad iedereen aan om het zelf te komen ervaren en beleven.

Barbara

 

 

Begin november ben ik voor het eerst meegeweest met het stilteweekend in het kader van de yogaopleiding. Na een hele lange reis was Het ontvangst in de Leonardushoeve warm en welkom. Het weekend had een intensief maar interessant en gevarieerd programma. Door de pauzes in stilte tussendoor was het echter goed bij te houden. Voor mij werkte de stilte verhelderend. Het is bijzonder om te merken dat je ondanks de stilte in contact kan blijven staan met je groepsgenoten. Een mooie verdiepende ervaring!

Veel liefs

Priya

 

 

Een dag na het yogaweekend merk ik meer verbinding met de mensen om me heen ( omdat ik mocht ervaren hoeveel verbinding er was in een onbekende groep en zonder woorden) en ben ik me gewaar. Dank je wel voor het fijne weekend, groet Ellen

 

 

Retraite najaar 2019

Ik had Jans net na de les willen vertellen dat ik de retraite zo bijzonder en goed vond. Ben er nog vol van.

Bijzonderste is voor mij de ontdekking/besef dat Hij door mij leeft. Op de dag schieten mijn gedachten steeds heen en weer tussen ego-denken en oja terug naar ‘rustvol gewaarzijn’ in Brumadhya.

Met dat besef ervaar ik twee dingen:

-Mijn hersenen lijken bij dit besef/dit nieuwe blikveld letterlijk om te draaien. Gek gevoel in het brein.

-grote ontspanning dat ‘ik’ mijn leven niet hoeft in te vullen, omdat het toch wel gebeurt. Wat voel ik me licht hierdoor.

Ook het ontladen van m’n energie via handen en voeten begin ik wat meer te begrijpen. Valt veel te ontladen, merk ik.

Vannacht sinds lange tijd weer eens lang en diep geslapen door dit alles.

Grote, grote dank!! Van een dankbare leerling

 

 

Vrijdagmiddag 1 november waren we weer welkom op de Leonardushoeve in Belfeld, voor de najaar retraite. De Leonardushoeve is een heerlijke plek om je even een weekend onder te dompelen in yoga en je voor een moment terug te trekken uit het dagelijkse leven.

Het onderwerp van deze retraite waren de drie guna’s en de betekenis hiervan in het dagelijkse leven. De guna’s zijn de vezels van waaruit de aarde en haar zichtbare natuur is geweven. Onder invloed van deze drie vezels: het versnellende (rajas), het vertragende (tamas) en het evenwicht (sattva) is de natuur constant in beweging in de kringloop van geboorte en dood. Onder de aandachtige en wijze leiding van Jans en Joanna ging ik op weg om deze kennis tot me te nemen. Wat betekent deze constante verandering in de natuur voor ons zelf? Waar vinden we het terug en hoe? Aan de hand van de uitgereikte reader werd ik meegenomen via de Bhagavad Gita naar de yoga sutra’s naar het eigen lichaam, de geest en het Zelf. Geen gemakkelijk onderwerp. Door de theorie af te wisselen met yoga houdingen,  adembeheersing oefeningen (pranayama ’s), mudra’s en meditaties werd het beetje bij beetje mogelijk om te ervaren wat ik in theorie tot me nam. De opgedane kennis omtrent de guna’s bracht me naar een dieper inzicht in de essentie van yoga, weer een stapje verder op het pad naar het Zelf. Wat een cadeau om dat te mogen doen met deze mensen en op zo’n plek. Dank voor een waardevol weekend.

Jule

 

 

Het thema van de retraite dit najaar was de Guna's: het vertragende (Tamas), het versnellende (Rajas) en het evenwicht (Sattva), met alles wat het betekend in het innerlijke leven. Alle drie zijn herkenbaar in ons dagelijkse leven, maar daar staan wij niet bij stil. In deze retraite werden de drie Guna's op een mooie en praktische manier uitgelegd.

Theorie, asanas, pranayamas en mudras om te ervaren en herkennen. Prachtige en unieke reflectie momenten!

Tamara

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Afdeling van de Divine Life Society Rishikesh India

LEES VERDER

Chidananda Yoga Centrum

Intro naam Chidanada Yoga Centrum

LEES VERDER

Samenwerkende Yogadocenten Nederland

LEES VERDER

Gratis proefles

We raden aan eerst een proefles te volgen voor je besluit tot inschrijving.

 

Vraag een proefles aan :

035 - 6933381

info@centrumdehaan.nl

Nieuws

Kijk voor actuele informatie, vakanties en wijzigingen op onze nieuwspagina

LEES VERDER

Netwerk

Alle organisaties waarbij Centrum de Haan is aangesloten.

LEES VERDER

NIEUWSBRIEF

Formulier verzenden...

Er is een fout opgetreden in de server.

Formulier ontvangen.

StudiO86 Design © 2017